Thoughts of the Girl Next Door

Mάνα, μητέρα, μαμά. Δεύτερη Κυριακή του Μάη σήμερα και γιορτάζουν ίσως οι πολιτιμότερες, οι σημαντικότερες, οι δυναμικότερες γυναίκες του πλανήτη. Οι μητέρες! Δεν έχει σημασία ούτε το χρώμα, ούτε η θρησκεία, ούτε η εμφάνιση, ούτε η γλώσσα... το μόνο που έχει σημασία είναι το επίθετο ΜΗΤΈΡΑ. Τα πλάσματα αυτά που έζησαν ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα του κόσμου και την σημαντικότερη στιγμή της ζωής τους, την γέννα ... τη μητρότητα.

Δεν πιστεύω πως μόνο αυτή την μέρα θα έπρεπε να υπενθυμίζουμε στις μαμάδες μας πόσο σημαντικές είναι για εμάς και πόσο πολύ τις ευγνωμονούμε και τις αγαπάμε. Αλλά το προστάζει η ιστορία αφού εγκαθιδρύθηκε τον 20ό αιώνα. Συγκεκριμένα η Αμερικανίδα Ann Maria Reeves Jarvis διοργάνωσε για πρώτη φορά το 1865 ένα κίνημα με το όνομα «Mothers Friendships Day» και συναντήσεις με το όνομα «Mothers Day Meetings», κατά τις οποίες οι μητέρες αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες. Το 1870 η Julia Ward Howe διοργάνωσε μια εκδήλωση φιλειρηνικής συγκέντρωσης μητέρων με το σλόγκαν «peace and motherhood» με σκοπό, τα παιδιά να μην στέλνονται στον πόλεμο. Έτσι από τότε η ημέρα αυτή είναι η μέρα της μητέρας!

Με αυτά και με αυτά υπενθυμίζοντας και την ιστορία της ημέρας αυτής ερχόμαστε στο σήμερα και αναθεωρούμε την σημασία της! Μια σημασία ιερή, μια λέξη που αν μπορείς και την ξεστομίζεις είσαι ευλογημένη/ος, 4 γράμματα (μ-α-μ-ά) που όταν τα συνδέσεις καλείς τον φύλακα άγγελο σου. Τον άνθρωπο που στα σίγουρα θα είναι για πάντα κοντά σου. Όπως είναι άλλωστε από την ημέρα που ήρθες στον κόσμο!

Μητέρες ίσον με ηρωίδες, σύμβολα τρυφερότητας, προστάτιδες.

· Εκείνες που όταν αρρωσταίνεις ξενυχτάνε και πονάνε μαζί σου.

· Εκείνες που όταν είσαι ευτυχισμένη/ος πετάνε στα σύννεφα.

· Εκείνες που όταν όλα σου πάνε στραβά και είσαι νευριασμένη γίνονται για εσένα σάκος του box και απλά δεν μιλάνε... σε αφήνουν να ξεθυμάνεις.

· Εκείνες που που όταν πετυχαίνεις τους στόχους και φτάνεις τα όνειρα σου σε θαυμάζουν!

· Εκείνες που χαίρονται πραγματικά με την χαρά σου και πονάνε αληθινά για την λύπη σου.

· Εκείνες που όταν χρειαστείς χρήματα θα κόψουν τον λαιμό τους για να σου δώσουν.

· Εκείνες που κάνουν και 2 και 5 και 10 δουλειές για να μπορέσουν να σε μεγαλώσουν και να μην σου λείψει τίποτα.

· Εκείνες που όταν αργείς να επιστρέψεις το βράδυ μένουν ξύπνιες μέχρι να ακούσουν το κλειδί στην πόρτα.

· Εκείνες που όταν είσαι μακριά νιώθουν να τους λείπει ένα κομμάτι από το εγώ τους

· Εκείνες που όταν σε αγκαλιάσουν ξεχνάς τα πάντα.

· Εκείνες που ακούνε τα πιο βαθιά μυστικά σου και δεν σε προδίδουν ποτέ

· Εκείνες που σε κράτησαν στα χέρια τους όταν ήσουν μικρή/ος και δεν μπορούσες να περπατήσεις. Που σου κράτησαν το χέρι στα πρώτα σου βήματα και σε έμαθαν να περπατάς, εκείνες που όταν πια μπορούσες να περπατήσεις σου κρατούσαν το χέρι για να σε πάνε στο σωστό το δρόμο, κι όταν μεγάλωσες σου κρατάνε ακόμα το χέρι όταν το ζητάς και το επιτρέπεις!

· Εκείνες που όταν σε δουν να κλαις σπαράζει η καρδιά τους

· Εκείνες που όταν σε ξεχάσουν όλοι, είναι εκεί για σένα

· Εκείνες που όταν χρειάζεσαι μια συμβουλή θα σου δώσουν την καλύτερη.

· Εκείνες που όταν τους σπάς τα νευρά τους σου λένε: «Που εννα κάμεις παιθκιά τζιαι συ τότε ενα καταλάβεις»

· Εκείνες που όταν χρειάστηκε να σου δώσουν κανένα πατσούι εσπάραζε οι καρδιά τους.

· Εκείνες που αν σε πειράξει κανένας θα έχει να κάνει μαζί τους.

· Αυτές που αν πάθεις ποτέ κάτι θα πεθάνουν.

Μην ξεχάσεις να θυμηθείς να πεις στην μαμά σου πόσο πολύ την αγαπάς και πόσα σημαίνει για σένα. Όπου κι αν είναι. Είτε στην γη είτε στον ουρανό εκείνη είναι κοντά σου. Δείχνε της την αγάπη σου γιατί η ζωή είναι στιγμές που δεν θα έρθουν πίσω. Η ζωή απαιτεί από εμάς να καταργήσουμε το αύριο και ότι νιώθουμε και θέλουμε να πούμε ας το πούμε τώρα.

Εύχομαι από καρδιάς όλες οι μαμάδες του κόσμου να ζήσουν, και επίσης εύχομαι σε όλες τις γυναίκες που πραγματικά το αξίζουν να αξιωθούν μια μέρα να ακούνε στο όνομα μαμά.

Αφιερωμένο στην mummy μου! Ένα από τους σημαντικότερους ανθρώπους στην ζωή μου .... Σε αγαπώ και ευχαριστώ για όλα!

Έφτασε η ώρα να διαβάσεις την «Βίβλο του Καταναλωτή». Για αρχή υιοθέτησε το Quote, «δέχομαι την έκπτωση στην τιμή του προϊόντος και όχι στην ποιότητα».
Όλοι μας έχουμε πάει για μια εξάδα νερών και καταλήξαμε να κυλάμε έξι καροτσάκια του μπακάλη! Όλοι μας, έχουμε περάσει πολλές ώρες μπροστά από τα ράφια των υπεραγορών, σκεπτόμενοι τι να αγοράσουμε, ποιο είναι το καλύτερο προϊόν, ποιο σαμπουάν μυρίζει ομορφότερα ποια ντεμακιγιάζ κάνουν θαύματα, ποιο ξυραφάκι κάνει τα πόδια σου απαλότερα, ποιο αποσμητικό σε κάνει να μοσχοβολάς όλη μέρα, ποιο βαμβάκι είναι απαλότερο, ποια κωλόχαρτα δεν θα σε γδέρνουν στα επίμαχα σημεία, ποιο αποριπαντικό μοσχοβολάει, ποιο πετσί καθαρίζει καλύτερα, ποια σκούπα κάνει το παρκέ σου να λάμπει. Τα «options» είναι ατελείωτα μπροστά στους επίσης ατελείωτους μυρωδάτους διαδρόμους, με τις κοπελιές που σου πασάρουν προϊόντα, αλλά όταν τις χρειάζεσαι πραγματικά εξαφανίζονται δια μαγείας. Πριν καν μπεις στον πειρασμό να δοκιμάσεις κάτι νέο, έλεγξε εάν το προϊόν είναι κατάλληλο για σένα! Μην αγοράσεις ένα σαμπουάν για λιπαρά μαλλιά μόνο επειδή μοσχομυρίζει, ενώ τα μαλλιά σου είναι ξηρά σαν στάχια. Μην αγοράσεις για παράδειγμα μια ενυδατική κρέμα "για όλους τους τύπους επιδερμίδας, αφού ξέρεις πως έχεις κανονικό τύπο δέρματος με λιπαρό το σημείο «Τ»! Μην αγοράσεις ένα αφροντούς μικρούτσικο απλά και μόνο επειδή έχει τέλεια συσκευασία, ενώ η τιμή του είναι η ίδια, με κάποιο που θα σου «παέι» τον διπλάσιο καιρό. Πεταμένα χρήματα! Καταλαμβαίνω μπαίνεις στο πολυκατάστημα και παθαίνεις “panic attack”; Ψωνίζεις τα πάντα, με 1.99€ και φτάνεις στο ταμείο και πληρώνεις 200€. Είναι εκείνη η στιγμή που σε πιάνουν οι τύψεις και βγαίνοντας από την υπεραγορά, για να μην φανείς γύφτος ξεδιπλώνεις –για κανένα λεπτό – την τεράστια απόδειξη, για να ανακαλύψεις τι στο καλό έγινε, ελπίζοντας πως κάπου θα βρεις το λάθος και θα πας με το κεφάλι ψηλά λέγοντας, «συγνώμη, πρέπει να χτυπήσατε κάτι λάθος», αλλά τελικά καταλαβαίνεις πως το μόνο λάθος είσαι εσύ και η σπατάλη σου και για ακόμη μια φορά, πήγες για μαλλί και βγήκες κουρεμένος! Μην στεναχωριέσαι καλέ, δεν είσαι ο μόνος, σε όλους μας έχει τύχει ή καλύτερα τυχαίνει κάθε φορά που πάμε το περίπατο μας στην υπεραγορά! Μπαίνουμε στην υπεραγορά και νιώθουμε πως είμαστε στο βασίλειο της «προσφοράς», κυλάμε το καροτσάκι και νιώθουμε λες και δεν ξέρω και εγώ τι! Όλα γίνονται υποσυνείδητα. Έντονα χρώματα, εντυπωσιακές ετικέτες, τρομερό «design» και χάλια προϊόν. Οι άνθρωποι του μάρκετινγκ συνεργάζονται με ψυχολόγους για να το ετοιμάσουν.

Αλλά κι΄εμείς σαν καταναλωτές έχουμε τα ελαφρυντικά μας που δεν γνωρίζουμε πως να επιλέγουμε σωστά τα προϊόντα μας. Δεν ξέρουμε με ποια κριτήρια να τα διαλέξουμε, αποφασίζουν τα ράφια της υπεραγοράς για εμάς. Τα προϊόντα μας φωνάζουν «Εγώ είμαι το φθηνότερο, πάρε με!», και μείς φυσικά ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα τους. Καιρός είναι να ακούμε τα τρόφιμα να φωνάζουν «Εγώ είμαι το καλύτερο», και από τούδε και στο εξής το κριτήριο μας για την επιλογή των προϊόντων μας να είναι η ποιότητα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν θα λαμβάνουμε υπόψη τις τιμές! Προσεκτικοί καταναλωτές είπαμε να γίνουμε όχι αρνιά.

Η αγωγή του Καταναλωτή έκανε το «debut» της πριν 31 χρόνια.
Ανήκει στην κατηγορία της «μη-τυπικής» εκπαίδευσης, ενώ το περιεχόμενο της είναι η διαδικασία με την οποία μαθαίνουμε πως να αγοράζουμε ποιοτικά προϊόντα σε καλές τιμές ώστε να ικανοποιούμε τις ανάγκες μας, και φυσικά να μην απογοητευόμαστε με τις επιλογές μας αφού θα διακρίνουμε τις “κακές” πρακτικές πωλήσεων, οι οποίες μας εξαπατούν.
Αυτή την παράγραφο θα την ερμηνεύσουμε εξονυχιστικά και αρχίζουμε ΤΩΡΑ.

Ο οδηγός σου.

Τι είναι η σήμανση προϊόντος;

Υπάρχει κάτι συγκεκριμένο στην σήμανση που πρέπει πάντα να προσέχω;
Η επισήμανσή του συμφωνεί με όσα ορίζει ο νόμος ;
Ως καταναλωτής τι πρέπει να γνωρίζω για τα προϊόντα;(4 σημεία)

Πως μπορώ να καταλάβω πως ένα προϊόν είναι «καλό»;

Ποια είναι τα δικαιώματα μου ως καταναλωτής; Έχω δικαίωμα επιστροφής του προϊόντος αν αποδειχθεί «προβληματικό»;

Πως μπορώ να ξέρω αν η τιμή είναι αντάξια του προϊόντος που θα επιλέξω;

Υπάρχει κάποια στρατηγική όσον αφορά τον τρόπο που πρέπει να ψωνίζω;

Αν είμαι δυσαρεστημένος από κάποιο προϊόν σε ποιόν πρέπει να αποταθώ;

Η ασφάλεια προϊόντων αποτελεί το σημαντικότερο δικαίωμα σου.
Οι παραγωγοί καταναλωτικών προϊόντων οφείλουν να παρέχουν κατάλληλες πληροφορίες στα Ελληνικά για κινδύνους που πιθανόν να παρουσιαστούν κατά τη χρήση/φύλαξή του όπου οι κίνδυνοι δεν είναι αμέσως αντιληπτοί.
Παραγωγός θεωρείται και
α) ο εκπρόσωπος του κατασκευαστή, αν ο τελευταίος δεν είναι εγκατεστημένος στην Ε.Ε.
β) ο εισαγωγέας του προϊόντος, αν ο εκπρόσωπος του κατασκευαστή δεν είναι εγκατεστημένος στην Ε.Ε.
γ) οι άλλοι επαγγελματίες της αλυσίδας παραγωγής, εφόσον οι δραστηριότητές τους μπορούν να επηρεάσουν τα χαρακτηριστικά ασφαλείας του προϊόντος;
• Το σήμα συμμόρφωσης «CE» σημαίνει ότι το προϊόν που το φέρει, πληρεί τις απαιτήσεις ασφάλειας που θέτει η Ε.Έ. και οι οποίες είναι κοινές για όλα τα κράτη μέλη.

Αν διαπιστώσεις ότι ένα προϊόν δεν είναι ασφαλές, να προβείς
αμέσως σε καταγγελία στον Κυπριακό Σύνδεσμο Καταναλωτών
ή στην Υπηρεσία Ανταγωνισμού και Προστασίας Καταναλωτών
του Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού.

Η διαφήμιση ή μέσω τον ΜΜΕ ή από στόμα σε στόμα, των τροφίμων δεν πρέπει να παραπλανάει τους καταναλωτές και να θέτει την υγεία τους σε κίνδυνο για αυτό πάντα να προσέχεις:
1.Για προϊόντα με μικρή διάρκεια ζωής πρέπει να
αναγράφεται στη συσκευασία τους «ανάλωση μέχρι…» και
ότι μετά από αυτή την ημερομηνία το προϊόν είναι ακατάλληλο
2.Για τρόφιμα με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής πρέπει να
αναγράφεται στη συσκευασία τους «ανάλωση κατά προτίμηση
πριν από…»;
3.Όλα τα συσκευασμένα τρόφιμα πρέπει να φέρουν σήμανση
στην ελληνική γλώσσα.

Φάε πριν βγεις για ψώνια
Οι ψυχολόγοι και οι διαιτολόγοι, υποστηρίζουν ότι αν πας στο σούπερ μάρκετ πεινασμένος είναι πολύ πιθανό να αγοράσεις δεκάδες χαζά προϊόντα για να ικανοποιήσεις ψυχολογικά την πείνα σου.
Μην ψωνίζεις στο ταμείο!Πάντα υπάρχουν «δολώματα» στο ταμείο. Τσίχλες, παγωτά, καμιά προσφορά ένα συν ένα δωρεάν, κανένα γλυκό του κουταλιού, κανένα καινούριο προϊόν και άλλα πολλά «μουσκουρούθκια» φθηνά και ακριβά. Μην παρασύρεσαι επειδή περιμένεις την μπροστινή κυρία να τελειώσει με το χτύπημα των δικών της!
Μην ψωνίζεις με κουπόνια λέγοντας «Ουάο είναι ευκαιρία»
Τα εκπτωτικά κουπόνια μπορούν να σου γλυτώσουν χρήματα αν τα χρησιμοποιήσεις για κάτι που χρειάζεσαι. Αν όμως πρέπει να πάρεις 30 κιλά απορρυπαντικό που δεν χρειάζεσαι για να αποκτήσεις φθηνότερα μια ελεεινή σειρά από σεντόνια ή πιάτα ή τηγάνια που δεν χρειάζεσαι.
Μην μαγνητίζεσαι από τις προσφορές
Να έχεις διαύγεια γιατί κάποιες προσφορές είναι καλές κάποιες άλλες είναι σχεδιασμένες για να σε ξεγελούν. Όταν βλέπεις στα απορρυπαντικά πιάτων 12+4 δώρο, παρατήρησε την διπλανή συσκευασία που δεν είναι σε προσφορά είναι η ίδια τιμή με εκείνη της προσφοράς και έχει και περισσότερα αποριπαντικάκια μέσα. Άλλο όταν αγοράσει χαρτί υγείας και το ένα λέει 10+2 δώρο(προσφορά δηλαδη), κοίταξε και τις άλλες συσκευασίες, πάρα δίπλα που δεν είναι σε προσφορά αλλά το μήκος των 10 κωλόχαρτων είναι πιο μεγάλο και στην ίδια τιμή με αυτό της προσφοράς.
Φτιάξε καθημερινές, εβδομαδιαίες και μηνιαίες λίστες για τα ψώνια σου
Για να σου μείνουν χρήματα στην άκρη, χρειάζεται οργάνωση. Και για οργανωθείς χρειάζονται λίστες! Αν έχεις συγκεκριμένες λίστες με πράγματα κάθε φορά που πας στο σούπερ μάρκετ, θα αποφύγεις να πάρεις και όλο το υπόλοιπο κατάστημα. Αν έχεις, δεν θα πάρεις και ότι άλλου σου «σερβίρουν».
Πλήρωνε με μετρητά!Όταν βάζεις το χέρι στην τσέπη και βγάζεις χαρτονομήσματα, υδρώνει λίγο η παλάμη παραδέξου το! Πάγωσε τις κάρτες μέσα στον θάλαμο, γιατί σε κάνουν να νομίζεις ότι έχεις πολλά χρήματα τα οποία στην ουσία δεν σου ανήκουν. Επίσης, με τα μετρητά υποχρεωτικά ψωνίζεις με όσα έχεις.
Μην ψωνίζεις την ημέρα που πληρώνεσαι!Παίρνεις το μισθό σου και νιώθεις η κόρη/γιος του Ωνάση. Το ζήτημα είναι ψυχολογικό. Στο λογαριασμό σου υπάρχουν όλα τα χρήματα και αγοράζεις και κάτι παραπάνω. Μην το κάνεις …και μην γελιέσαι! Υπάρχουν άλλες 30 ημέρες στον μήνα που μόλις αρχίζει… οέο!

15 tips για να μπορείς να συγκρατηθείς στην υπεραγορά

Ψώνιζε στα ίδια καταστήματα γιατί αν μπαίνεις κάθε μήνα σε άλλο πολυκατάστημα, θες συνεχώς να εξερευνάς και όλος τυχαίος πάντα ανακαλύπτεις κάτι καινούργιο να αγοράσεις. Διάλεξε ένα μαγαζί και ψώνιζε εκεί.

Αφιερώστε όσο χρόνο χρειάζεστε για να ετοιμάσετε την λίστα με τα ψώνια σας.

Αποφασίστε τα κυρίως γεύματα της εβδομάδας

Καθιερώστε μια συγκεκριμένη μέρα και ώρα για τα εβδομαδιαία ψώνια και πείτε έχω μόνο μια ώρα για τα απαραίτητα και μόνο

Τα φρέσκα τρόφιμα (λαχανικά κλπ.) δεν διατηρούνται πάνω από 3 μέρες στο ψυγείο για αυτό αν δεν θα τα φάτε μέσα στο διάστημα αυτό μην τα αγοράζετε πετόντας τα χρήματα σας

Μην αγοράζεται κάτι που έχετε ήδη στο σπίτι, για να το έχετε μήπως και τελειώσει. Γιατί μπορεί αύριο το προϊόν αυτό να είναι σε προσφορά.
Κάθε φορά που πηγαίνετε στην υπεραγορά να έχετε ένα συγκεκριμένο ποσό στο πορτοφόλι σας έτσι ώστε να μην το ξεπερνάτε. «Πιάνει», επειδή σκέφτεστε πως δεν θέλετε να γίνεται ρεζίλη.
Κράτα ένα αρχείο αγορών γιατί μπορεί να ξεχνάς τι αγόρασες την προηγούμενη εβδομάδα και παίρνεις κάτι παρόμοιο την επόμενη. Κράτα ένα αρχείο στο οποίο θα σημειώνεις αναλυτικά τις αγορές που κάνεις για να μην μπερδεύεσαι και παίρνεις τα ίδια πράγματα..
Αν σε βολεύει μπορείς να πηγαίνεις από διάφορες υπεραγορές και να ψωνίζεις από κάθε ένα αυτά που έχει φθηνότερα. Για παράδειγμα μερικές υπεραγορές μπορεί να έχουν σε προσφορά τα καθαριστικά και κάποια άλλα τα είδη διατροφής. Πάρε από το καθένα τα φθηνότερα, αλλά φρόντισε το ένα να είναι κοντά από το άλλο για να μην είναι οι βεζίνες σου πιο ακριβές από τα ψώνια σου.
Αναρωτήσου αν αυτό που πας να βάλεις στο καλάθι σου το χρειάζεσαι πραγματικά και άμεσα. Ξέρεις πόσα θ’ αφήσεις απ΄ έξω τελικά;
Μην σκέφτεσαι να αγοράσεις προϊόντα προς αποθήκευση. Θα αποκτήσεις μια συλλογή από μπαγιάτικα τρόφιμα.
Συνειδητοποίησε ότι όσα περισσότερα ξέρεις για τις τιμές τον προϊόντων, τόσο ευκολότερα θα αναγνωρίζεις το προϊόν με την καλύτερη τιμή.
Διδάξου από το ρητό «η κοιλιά χορταίνει, τα μάτια όμως όχι». Το αχόρταγο μάτι θα σου αδειάσει την τσέπη σου. Να σκέφτεσαι πάντα το ρητό αυτό και να μην το παρατραβάς.
Μην ξεφεύγεις ποτέ από τις πραγματικές σου ανάγκες.
Μην εφαρμόζεις την συνήθεια της επίσκεψης στο σούπερ μάρκετ κάθε Δευτέρα, Τετάρτη και Σάββατο
Αν δεν τα καταφέρεις φτιάξε την κάτοψη της υπεραγοράς σου ώστε να αποφύγεις να περάσεις από «επικίνδυνους» διαδρόμους.
Καλή επιτυχία!

Λυπάμαι... πραγματικά λυπάμαι όπως λυπάσαι και εσύ και ο δίπλα σου και εκείνος ο άλλος απέναντι σου. Αηδιάζω με την μυρωδιά της κατάντιας που μας σέρβιραν ... ανατριχιάζω όταν βλέπω τα σκυθρωπά πρόσωπα των άλλοτε ξένοιαστων Κύπριων και ειλικρινά θλίβομαι όταν ακούω για οικογένειες που πεινάνε και πονάνε και για ηλικιωμένους που περιμένουν μια εξευτελιστική σύνταξη για να ζήσουν και να αγοράσουν τα φάρμακά τους.

Η Κύπρος κατάντησε ή καλύτερα την καταντήσαμε ή ακόμα καλύτερα μας την κατάντησαν σκατά. Δεν ξέρεις πλέον τι είναι σωστό να κάνεις για να την σώσεις. Καμία επιλογή δεν σε αντιπροσωπεύει δεν σε εφησυχάζει δεν σου δίνει ελπίδα δεν σε συμφέρει δεν σε κάνει να νιώθεις εντάξει με τον ευατό σου δεν σε πείθει. Και ξέρετε γιατί; Επειδή τους μάθαμε... κανένας πολιτικός δεν νομίζω να ενδιαφέρεται πραγματικά και εξολοκλήρου για εσένα ή εμένα ή για την κατάσταση της Κύπρου. Αν ενδιαφερόντουσαν όλα θα ήταν αλλιώς. Αν τους ένοιαζε δεν θα μας έβαζαν στην διαδικασία να χωριστούμε στα δεξιά στα αριστερά στην μέση η στο πουθενά γιατί θα δούλευαν συλλογικά και ενωμένα και εμείς δεν θα ήμασταν χωρισμένοι σε στρατόπεδα σαν τους λύκους που θέλει ο ένας να φάει τον άλλον, αλλά θα ήμασταν ενωμένοι για το καλύτερο και δεν θα φτάναμε στον πάτο εκεί που δεν πάει πιο κάτω. Όταν η εξουσία φτύνει το λαό, ο λαός φτύνει την εξουσία.

Ο Ζβοναρέφ είπε κάποτε το «Να μιλάς με τον πολιτικό για τις εκλογές, είναι το ίδιο σαν να μιλάς με άλογο για ιπποδρομίες». Και ο Βαλερύ Πωλ είπε πως «Ο ηγέτης είναι ένας άνθρωπος που έχει ανάγκη τους άλλους» . Και είναι αλήθεια μας έχουν ανάγκη τρεις μήνες κάθε πέντε χρόνια. Μας τάζουν λαγούς με πετραχήλια και εμείς καταλαβαίνουμε ότι μας λένε ψέματα γιατί οπότε ένας πολιτικός κουνάει τα χείλη του λέει ψέματα.

Εδώ που φτάσαμε όμως την Κυριακή είναι καλό να πάμε στις κάλπες και να ρίξουμε το «λιθαράκι» μας για να σώσουμε την κατάσταση όσο μπορούμε κι΄εμείς! Είτε η οικογένεια σου ανήκει στην αριστερά ή την δεξιά... καλύτερό είναι να αποφασίσεις σαν μονάδα. Καλό είναι να σταματήσουμε να κολλάμε στην ιστορία του παρελθόντος... ήρθε η ώρα να αντικρίσουμε το παρόν, για να φτιάξουμε την ιστορία του μέλλοντος. Εάν δίνεις προσοχή στην κοινή γνώμη και στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, τότε δεν κυβερνάς, αλλά υπακούς.

Τι σου λέει η συνείδηση σου; Άκουσε την και θα κάνεις την σωστή επιλογή αρκεί να μην είσαι επηρεασμένος. Προσπάθησε αυτή τη φορά να μην εξυπηρετήσεις το συμφέρον σου, αλλά το συμφέρον όλων.

PS: Να είσαι πολιτικός είναι σαν να είσαι προπονητής μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. Πρέπει να είσαι αρκετά έξυπνος για να καταλαβαίνεις το παιχνίδι, και αρκετά ανόητος για να το θεωρείς σπουδαίο. Μακ Κάρτι Γ.

Σχεδόν όλοι οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι είναι μαριονέτες , είναι εγκλωβισμένοι στο σύστημα της διαπλοκής.

Γράφει η Γ.Α.(εγώ) επάγγελμα – Δημοσιογράφος.

Για να ανακαλύψεις τον εαυτό σου πρέπει να ξεχάσεις τον παλίο σου εαυτό. ... Μόνο αυτό !

«Από μικρό ή από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια», λέει μια παροιμία. Στην προκειμένη περίπτωση το μόνο που θα πω εγώ είναι ότι από μικρό σίγουρα την μαθαίνεις και κάποιες φορές σου προκαλεί δέος μια αλήθεια. Το σίγουρο είναι ότι από τον μικρό Α θα μάθεις πολλά... και ίσως μπεις στην διαδικασία να αναθεωρήσεις το νόημα της ζωής σου (όπως προσπαθώ να κάνω κι εγώ) ο οποίος κλείνει το γράμμα του με την φράση της επικεφαλίδας μου.
Πως είναι δυνατόν ένα παιδάκι να έχει την δύναμη, την ωριμότητα και την ιδιοσυγκρασία να ξεστομίσει μια τέτοια πρόταση με τόση πολύ σημασία; Πάμε να δούμε την ιστορία του μέσα από το γράμμα του το οποίο έχει ως εξής:
«Αυτή είναι η ιστορία ενώ αγοριού ονόματι Charlie που διαγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο όταν ήταν μόλις πέντε ετών. Για την ακρίβεια ήταν η 5η μέρα του 5ου μήνα του 2005. Το ακριβές όνομα μου είναι Charlie Williams. Θα μπορούσα να είχα πεθάνει μέχρι σήμερα. Πρόσφατα έμαθα ότι δεν θα πεθάνω. Αναγκάστηκα να υποβληθώ σε θεραπείες όπως ραδιοθεραπεία που σημαίνει ότι έπρεπε να μπω σε ένα κυλινδρικό τούνελ για μισή ώρα, κάτι τρομακτικό για ένα 6χρονο παιδί που ήμουν τότε. Υπoβλήθηκα σε χημειοθεραπείες και μεταγγίσεις αίματος. Οι βελόνες δεν είναι το πιο ωραίο πράγμα στον κόσμο και συνήθιζα να τρομοκρατούμαι στην ιδέα αλλά τώρα τις συνήθισα. Νομίζετε ότι θα μπορούσατε να τα βγάλετε πέρα με όλη αυτή τη διαδικασία. Πως νομίζετε ότι θα σας άλλαζε σαν άνθρωπο; Όταν είσαι άρρωστος και ξέρεις ότι υπάρχει η πιθανότητα να χάσεις όσα έχεις, τότε τα εκτιμάς. Αντικείμενα όπως οι υπολογιστές ακόμα και τα μολύβια και τα στυλό αποκτούν ιδιαίτερη σημασία μια μέρα γιατί συνειδητοποιείς ότι χωρίς αυτά δεν θα μπορούσες να μορφωθείς. Ένα απλό μολύβι μπορεί να μη σημαίνει τίποτα για ένα παιδί στο σχολείο μου αλλά για ένα παιδί σε ένα φτωχό χωριό στην Ουγκάντα μπορεί να σημαίνει την αρχή της εκπαίδευσης του και της μόρφωσης του. Για όλα εσάς τα παιδιά που αγαπάτε τις σοκολάτες, τις τηγανητές πατάτες, τα λουκάνικα και πολλά άλλα, φανταστείτε να υπήρχαν μέρες που δεν θα μπορούσατε να βάλετε στο στόμα μας ούτε μια σταγόνα νερό. Όταν ήμουν στο νοσοκομείο πήγαινα στο κυλικείο και έβλεπα τους ανθρώπους να τρώνε χωρίς εγώ να μπορώ να φάω το παραμικρό.
Τρεφόμουν με ένα σωληνάκι που είχα στη μύτη. Όσο για τους γονείς μπορεί να σας φαίνονται άδικοι ή να μην σας αφήνουν να κάνετε τα πράγματα που θέλετε αλλά πάντοτε θα σας βοηθούν. Σας ταΐζουν, σας ντύνουν και σας προσφέρουν ένα σπίτι αλλά κυρίως σας βοηθούν όταν είστε πληγωμένοι.
Γνωρίζω από πρώτο χέρι τι περνούν οι γονείς όταν βλέπουν το παιδί τους να υποφέρει. Είμαι σίγουρος ότι όταν οι γιατροί διέγνωσαν όγκο στο κεφάλι, οι γονείς μου πίστευαν πως δεν θα τα κατάφερνα. Μπορείτε να φανταστείτε τους γονείς σας να ξέρουν ότι θα πεθάνετε;
Είμαι ένα κανονικό παιδί που είχε όμως ένα απαίσιο ταξίδι στην αρχή της παιδικής του ηλικίας. Αλλά έχω κερδίσει και κάτι από αυτό. Έχω γίνει πιο σοβαρός και σκεπτικός για τη ζωή. Με έκανε να συμπεριφέρομαι καλύτερα στο σχολείο και να δουλεύω πιο σκληρά. Ο καρκίνος με ανάγκασε να κάνω ένα βήμα πίσω και να κοιτάξω από το παράθυρο της ζωής τι βρίσκεται μπροστά μου». (Ref: http://www.to-gamato.com/2013/01/12_4828.html)
Κάποιες φορές μετά από μια πονεμένη ιστορία ενός παιδιού, μετά από μια ευχή ενός παιδιού που κανονικά δεν θα έπρεπε να ήταν ευχή αλλά μια δεδομένη πραγματικότητα- καθημερινότητα, η μετά από ένα αντίκρισμα στα μάτια ενός παιδιού που είναι πληγωμένο και αναρωτιέται σε τι κόσμο ζει.... τα λόγια είναι μικρά, περιττά, ασήμαντα και ανούσια.
Πόσες φορές καθίσαμε και κλαίγαμε την μοίρα μας για αηδίες; Για πράγματα που στην ουσία δεν είχαν καμία σημασία; Για λόγους που δεν είχαν αιτία; Εγώ προσωπικά πολλές, δυστυχώς αλλά εδώ και κάποια χρόνια προσπαθώ να μην το κάνω και να μην φέρομαι με αχαριστία στην ζωή και την υγεία που μου χάρισε απλόχερα ο Θεός. Προσπαθώ να κοιτάω τα πράγμα στον πυρήνα και να ασχολούμαι με το νόημα και όχι με τις λεπτομέρειες. Είναι άδικο να έχουμε την υγεία μας και να μπορούμε να ζούμε «φυσιολογικά» και εμείς να κολλάμε σαν τις μέλισσες στο μέλι πάνω σε βλακείες. Μην ξεχνάς πως η φράση που λένε «Πάνω από όλα ή υγεία και όλα τα άλλα έρχονται», δεν είναι καθόλου τυχαία. Έχει γερή βάση και δυνατό νόημα.
Όταν έχεις την υγεία σου να λες κάθε μέρα ευχαριστώ και θα προσπαθώ. Τίποτα΄ άλλο... γιατί στην τελική τίποτα δεν είναι δεδομένο. Νομίζεις πως είσαι μακριά από κάτι, ενώ στην ουσία είσαι πολύ κοντά. Να εκτιμάς καθετί στην ζωή σου γιατί ίσως αύριο δεν θα το έχεις. Είσαι μοναδικός άνθρωπος... δούλεψε το μέσα σου και κάθε μέρα να λες πως είναι μια καινούργια μέρα και θα την ζήσω λες και είναι η τελευταία. Θα πω σε αγαπώ σε αυτούς που θέλω και ότι άλλο θέλω να τους το πω γιατί ίσως αύριο είναι αργά....

Η αγάπη είναι απλά μια λέξη μέχρι να βρεις αυτόν που θα σου δώσει τον ορισμό της....
Ίσως κάποιες φορές εμείς οι γυναίκες να είμαστε πολύ ρομαντικές, χωρίς να σημαίνει πως δεν είμαστε και σκύ..ες, όταν χρειαστεί.
'Iσως κάποιες φορές να ζούμε στην κοσμάρα μας, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν έχουμε ιδέα και δεν μας κάνουν αίσθηση όλα αυτά τα χάλια τα μαύρα που μας ανάγκασαν να υποστούμε και να ζούμε καθημερινά μέσα στην άλλοτε όμορφη Κύπρο μας.
Ίσως να μπαίνουμε κάποτε μέσα στο ροζ συννεφάκι μας(που όλοι έχουμε ένα από αυτό), απλά για να ξεφύγουμε και να ονειροπολήσουτμε ρε κουμπάρε με την ησυχία μας, χωρίς αυτό να σημαίνει πως κάποιες φορές από ροζ δεν γίνεται μαύρο και άραχνο.
Και ίσως για όλα αυτά να «φταίνε» (με την καλή έννοια), εκείνα τα παραμύθια της «Wald Disney» με τα παντοτινά «Happy Ends» που βλέπαμε μικρές και μεγαλώσαμε μαζί τους.
‘Εγω μέχρι και σήμερα στα 24 μου χρόνια αν τύχει να πέσω πάνω τους μα το θεό δεν πρόκειται να τα αλλάξω για το λόγο ότι μου υπενθυμίζουν πως κάπου εκεί έξω βρίσκεται και το δικό μας παραμύθι και της κάθε μιας από εμάς είναι ξεχωριστό!
Η κάθε μια συναντά τον δικό της πρίγκιπα, τις δικές τις κακές μάγισσες, τις δικές της νεράιδες, τα δικά της σπαθιά, τους δικούς της γυάλινους πύργους, τους δικούς της δράκους, τους δικούς της θησαυρούς .
Τα παραμύθια είναι βγαλμένα από την ζωή και η πλοκή τους είναι ίδια με αυτήν της ζωής!
Για να φτάσεις στον «πύργο» σου μαζί με τον «πριγκιπά» σου, πρέπει οι καλές νεράιδες να σε παίρνουν στο σωστό μέρος την κατάλληλη στιγμή, πρέπει να πολεμήσεις τους «δράκους» σου, να απομακρυνθείς απο τις «μάγισσες», να χρησιμοποιήσεις τα «σπαθιά» σου και να παλέψεις με σημεία και τέρατα για να καταφέρεις να ξεστομίσεις πως «έζησα εγώ καλά και εσείς καλύτερα».
Έτσι να θυμάσαι πως όταν έρχεσαι μούρη με μούρη με τις δυσκολίες της ζωής με τα εμπόδια και με όλα εκείνα που μπορεί να σε ρίξουν ή να σε λοξοδρομήσουν να μην ξεχνάς πως πρέπει να παλέψεις για να πάρεις αυτό που ονειρεύεσαι και αυτό που σου αξίζει! Είτε αυτό είναι μια καριέρα κομμένη και ραμμένη για σένα, είτε μια αγάπη, είτε οτιδήποτε άλλο. Να απολαμβάνεις πάντα το ταξίδι και την διαδρομή και να παλεύεις στο διάβα σου γιατί τότε η γεύση του προορισμού θα είναι πιο γλυκιά.
Οι λέξεις : Πρίγκιπας, Μάγισσες, Νεράιδες, σπαθιά, γυάλινοι πύργοι, δράκοι, θησαυροί, για μένα, για σένα, για εκείνην μπορεί να έχουν απόλυτα διαφορετική σημασία, ερμηνεία, ταυτοποίηση και προσωποποίηση. Δεν παύουν όμως να είναι λέξεις που μπορούν να σε βοηθήσουν να πιστέψεις πως κάπου εκεί έξω υπάρχει ακόμα μια μικρή δόση παραμυθιού και αλήθειας.
Κρατώντας το νήμα σφικτά και σταθερά θα καταφέρεις να γράψεις και συ το δικό σου «Happy end», γιατί το αξίζεις!

«Δεν μπορώ να προσθέσω μέρες στην ζωή μου αλλά μπορώ να προσθέσω ζωή στις μέρες μου» Δημήτρης Κοντοπίδης 30 χρονών

Χθες το βράδυ ειλικρινά καθηλώθηκα, συγκινήθηκα και ένιωσα «πάρα μα πάρα πολύ μικρή», με την εκπομπή του θαυμάσιου ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΆΦΟΥ Σταύρου Θεοδωράκη. Το θέμα; Η Κυστική Ίνωση ή αλλιώς Ινοκυστική νόσος... η πιο συχνή κληρονομική πάθηση της λευκής φυλής που επιφέρει το θάνατο σε νεαρή ηλικία. Μέχρι χθες ούτε εγώ ήξερα αυτή την θανατηφόρα νόσο, και τώρα που την έμαθα πιστέψτε με δεν πρόκειται να την ξεχάσω ποτέ, γιατί μέσα από αυτή την αρρώστια «γνώρισα» ανθρώπους που με άγγιξαν,που με δίδαξαν που με έκαναν να αναρωτηθώ και να πω: «πόσο μακρύα είμαστε τελικά από το νόημα της ζωής και πόσο δυστυχισμένοι και μικροπρεπείς είμαστε εμείς οι άνθρωποι που έχουμε τη ζωή μας δεδομένη».

Καταρχήν θα πρέπει να σας πω πως η Κυστική Ίνωση δεν είναι μεταδοτική νόσος, αλλά κληρονομική. Για να νοσήσει κάποιος πρέπει να έχει δυο γονίδια παθολογικά τα οποία κληρονομεί και από τους δυο γονείς του που είναι φορείς της νόσου, χωρίς να το ξέρουν. Αν παντρευτούν δυο φορείς της νόσου, η πιθανότητα να γεννηθεί παιδί με Κυστική Ίνωση είναι είναι 1 στις 4. Κύριο χαρακτηριστικό της νόσου είναι η παραγωγή ιδιαίτερα πυκνής βλέννας η οποία φράσσει τα διάφορα όργανα και πόρους του σώματος, κυρίως τους πνεύμονες και το πάγκρεας, με αποτέλεσμα την βαριά παγκρεατική ανεπάρκεια από πολύ μικρή ηλικία και την εμφάνιση σοβαρών χρόνιων αναπνευστικών λοιμώξεων που σταδιακά καταστρέφουν τους πνεύμονες και οδηγούν τον ασθενή σε αναπνευστική ανεπάρκεια και θάνατο. Οι ασθενείς είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς σε αναπνευστικές λοιμώξεις για τις οποίες υποβάλλονται καθημερινά σε φυσιοθεραπεία και σε διάφορες θεραπευτικές αγωγές, με σκοπό την αντιμετώπιση της χρόνιας λοίμωξης του αναπνευστικού και την μείωση της καταστροφής των πνευμόνων η οποία οδηγεί και στον θάνατο των ασθενών.

Στην εκπομπή είδα ανθρώπους σπουδαίους, ψαγμένους, γεμάτους, αγωνιστές, πρωταγωνιστές. Ανθρώπους ξεχυλησμένους από θέληση να ζήσουν, να αγαπήσουν να ονειρευτούν, να προλάβουν να τα κάνουν όλα... να επαναστατούν και να παλεύουν με τον ίδιο το θάνατο. Και να τα καταφέρνουν. Είδα πραγματικούς σύγχρονους ήρωες. Είδα ανθρώπους που ζούν πραγματικά και δεν χαραμίζουν ούτε και ένα κλάσμα του δευτερολέπτου.

Και τότε αναρωτήθηκα... πόσο γελοίοι είμαστε εμείς οι άλλοι, οι «υγειεις»; Πόσο μακρυά είμαστε από την ευτυχία.

Άκουγα τον Δημήτρη να λέει πώς ίσως η αρρώστια του να είναι και ένα δώρο-ευλογία γιατί έμαθε να εκτιμά την ζωή, να ζει την κάθε του στιγμή αληθινά, σαν να είναι η τελευταία γιατί στην περίπτωση του ίσως και να είναι. Δεν έχει ανάγκη να κρύβεται πίσω από μικροπρέπειες, ψέματα και δήθεν. Είναι γεμάτος... είναι ένα παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας.

Αυτοί οι άνθρωποι ξυπνάνε το πρωί και όπως εμείς πλένουμε το πρόσωπο και τα δόντια μας αυτοί κάνουν την θεραπεία τους και της ασκήσεις τους μισή ώρα την ημέρα απλά για να πάρουν κάποιες μέρες παράταση από την ζωή.

Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε εμείς οι «άλλοι», οι αχάριστοι, είναι να σταματήσουμε να κλαψουρίζουμε για μαλακίες και κάθε μέρα που ξυπνάμε να παίρνουμε μια βαθιά ανάσα και να λέμε «δόξα το θεό».

Δεν έχω κάτι άλλο να πω, μόνο αφιέρωσε λίγο από το χρόνο σου να δεις αυτό: http://www.megatv.com/protagonistes/default.asp?catid=25583&subid=2&pubid=29835292

Πίστεψε με αξίζει και ίσως νιώσεις και εσύ την ανάγκη να λες πιο συχνά, «Ευχαριστώ θεέ μου».

Χθες το μεσημέρι ήμουν με την αγαπημένη μου ξαδέλφη και πάνω στην κουβέντα μου λέει με εκείνο τον ξεχωριστό, αθώο και παντοτινά εύθυμο της τρόπο... «Άκουσα κάτι εχτές τζιαι άρεσε μου πάρα πολλλλλά!!!», και της λέω εγώ: «Τι πράμα;», και μου απαντά «Τα πιο ωραία πράγματα στην ζωή δεν είναι πράγματα!». Και όντως δεν είναι...
Στους περισσότερους ανθρώπους από εμάς είναι στην φύσης μας, στο DNA μας να έχουμε την απατηλή ψευδαίσθηση πως γινόμαστε ευτυχισμένοι και νιώθουμε ολοκληρωμένοι μέσω των υλικών αγαθών. Δεν λέω πως δεν μας προσφέρει ένα τεράστιο χαμόγελο και μια δόση ευτυχίας μια πανέμορφη ακριβή τσάντα, ένα ζευγάρι υπέροχες γόβες, ένα συνολάκι ρούχα, ένα αυτοκίνητο, ένα σπίτι, ένα κινητό, ένα υλικό αγαθό τελοσπάντων που ψοφούσαμε γι΄αυτό και που καταφέραμε τελικά καταφέραμε να αποκτήσουμε με πολλούς κόπους.... αλλά για πόσο διαρκεί στην τελική αυτό το χαμόγελο;
Όχι για πολύ..., επειδή μετά θα νιώθουμε και πάλι την αίσθηση του ανικανοποίητου, γιατί θα μας «καβ...ώσει», πώς θέλουμε κάτι άλλο πάρα πολύ και θα νιώθουμε δυστυχισμένοι μέχρι να το αποκτήσουμε, και ύστερα θα το αποκτήσουμε θα χαρούμε, θα κορτώσουμε το ανάστημα μας, θα χαμογελάσουμε αφού τα καταφέραμε και «το» αποκτήσαμε ΚΑΙ αυτό, και ύστερα πάλι θ’ αθυμηθούμε πως θέλουμε ΚΑΙ κάτι άλλο κι΄ έτσι όμορφα και ωραία δημιουργείται αυτός ο φαύλος κύκλος της λεγόμενης απληστίας.
Εμ δεν είναι έτσι όμως, τα πιο ωραία πράγματα στην ζωή δεν αγοράζονται.... είναι δωρεάν! Τα πιο όμορφα πράγματα τα κερδίζεις με την αγάπη σου προς τους ανθρώπους που έχεις γύρω σου, με την αγάπη σου για τη δουλεία σου, με την αγάπη σου στον ανθρώπου σου, με την αγάπη σου προς τον ΕΑΥΤΌ σου, και έτσι απλά έρχονται όλα από μόνα τους, φυσικά και αβίαστα προς εσένα, και δεν χρειάζεται καν να ανοίξεις το πορτοφολάκι σου.
Μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, ένα φιλί, μια όμορφή κουβέντα, ένα χέρι να κρατάς σφικτά, μια στοργική φωνή να σου λέει «σε αγαπώ και είμαι πάντα δίπλα σου όποτε με χρειαστεις», ένα βλέμμα αγάπης, ένα «σε ευχαριστώ», ένα «θα το ξεπεράσουμε μαζί», ένα σε «χρειάζομαι», ένα «συνέχισε γιατί μπορείς»,είνα πιο σημαντικό, ανεκτίμητο και πιο ακριβό από όλα τα υλικά αγαθά του κόσμου. Και πίστεψε με το χαμόγελο σου θα κρατήσει πολύ περισσότερο. Και στην προκειμένη περίπτωση μπορείς να ζητάς και άλλα τέτοια.
Με μια προϋπόθεση όμως να τα δίνεις και εσύ στον υπέρμετρο βαθμό και έτσι θα τα αξίζεις όλα αυτά και με το παραπάνω.
Καινα θυμάσαι αύριο να μην ξεχάσεις πως... τα πιο ωραία πράγματα στην ζωή δεν είναι πράγματα!

Φωτοφραφία... μια λέξη - μια εικόνα, κάποια pixels, κάποια χρώματα που πραγματικά μπορούν να σε κάνουν να αισθανθείς τόσα πολλά! Με το που την δεις μπορεί να σε πάει χρόνια πίσω, να σου θυμίσει λόγια, περιπέτειες, μυρωδιές, χαμόγελα, γέλια, κλάματα, πίκρες, φωνές, ήχους, δόξες, επιτυχίες. Η φωτογραφία είναι το έναυσμα για ένα ταξίδι στο παρελθόν. Το εισιτήριο με προορισμό τα «νησία» «Αναπολώ», «Λησμονώ», «Εκτιμώ»!
Η ζωή μας αποτελείτε από μικρές στιγμές...στιγμές γεμάτες.... κάθε φορά από διαφορετικά αισθήματα. Κάποιες μένουν για πάντα ανεξίτηλες στην μνήμη μας, και κάποιες άλλες τις θυμόμαστε αμυδρά! Οι φωτογραφίες, μας βοηθούν να θυμηθούμε και να ξαναζήσουμε τα συναισθήματα εκείνης της ημέρας, εκείνης της στιγμής. Είτε είναι καλά είτε όχι. Αν τα έχουμε ξεχάσει με το που βλέπουμε μια φωτογραφία τότε έρχονται όλα ξανά στο προσκήνιο του μυαλού μας (έχουμε δεν έχουμε μνήμη ελέφαντα, δεν υπάρχει περίπτωση κανείς από εμάς να μην θυμηθεί έστω και κάτι παραπάνω από εκείνη την μέρα) και τότε το θέατρο στήνετε στο σανίδι, κάνοντάς μας να γινόμαστε θεατές της ίδιας μας της ζωής.
Όσο στερεότυπο και κλισέ κι αν φαίνεται όντος, «μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις». Χίλιες λέξεις που ηχούν στα αυτιά μας λέγοντάς μας πολλά... διδάσκοντας μας ακόμα περισσότερα, και μας ωριμάζουν!
Μιας και το θέμα μου σήμερα είναι οι φωτογραφίες θέλω να θίξω και ακόμα κάτι που είμαι σίγουρη πως πολλοί από εσάς θα νιώθετε το ίδιο...το οποίο είναι το εξής:
Άλλλλλλλλη φάση οι φωτογραφίες οι εκτυπωμένες! Δεν με ενδιαφέρει αν έχουν εκτυπωθεί από φιλμ ή από digital φωτογραφική. Φτάνει να τις κρατώ, να τις νιώθω μέσα στην παλάμη του χεριού μου.
Δεν θέλω να κάθομαι μπροστά από μια οθόνη και να τις βλέπω, κάνοντας τις zoom in- zoom out και αν δεν μου αρέσουν delete, δεν μου αρέσει να χαμογελώ, να συγκινούμε ή να κλαίω μπροστά από μία οθόνη.
Θέλω να τις αγγίζω να τις βάζω μέσα σε φωτογραφοθήκες, να τις κολλώ πάνω στους τοίχους, και να μην χρειάζεται να ανοίγω τον υπολογιστή μου για να τις δω. Μου αρέσει να τις αγκαλιάζω,να τις φέρνω τόσο κοντά στα μάτια μου που να στραβώνομαι. Θέλω να τις «καταστρέφω» με τα δάκρυα της χαράς μου είτε της λησμονιάς μου είτε της λύπης μου. Θέλω όταν θυμώσω να μην πατήσω απλά ένα delete για να την διαγράψω. Θέλω να την τσαλακώσω με τα ίδια μου τα χέρια να την σκίσω και να της πετάξω, να βγάλω το «άκτη» μου! Θέλω οι δικές μου φωτογραφίες να είναι «φθαρμένες», από το χρόνο από τα συναισθήματα. Θέλω να είναι λίγο τσαλακωμένες για να μου θυμίζουν κάθε φορά που τις κρατάω στα χέρια μου και χαμογελώ, να μου υπενθυμίζουν πόσες φορές τις ξανακράτησα.
Αγαπώ τις φωτογραφίες μου.. και τις καλές αλλά και τις κακές.
Οι φωτογραφίες μας είμαστε εμείς, είναι η ζωής μας. Κρατήστε τες και αγαπήστε τες. Θυμηθείτε.. και προχωρήστε μπροστά με ένα τεράστιο χαμόγελο με μια άπλετη αισιοδοξία και με μια αμέτρητη θετική ενέργεια. Φροντίστε οι φωτογραφίες σας είναι κάθε φορά να είναι πιο δυνατές πιο ζωντανές και πιο έντονες.

· Όταν πέφτεις χαμηλά και πιάνεις πάτο θα σε βοηθήσουν να σηκωθείς.

· Όταν δεν βρίσκεις το σωστό μονοπάτι θα σε πιάσουν και θα σε καθοδηγήσουν εκεί που πρέπει να πας.

· Όταν χάνεις τον δρόμο θα σου δείξουν προς τα που πρέπει να πας.

· Όταν κλαις θα σου σκουπίσουν τα δάκρυα σου.

· Όταν πονάς θα σου χαϊδέψουν και θα νιώσεις καλύτερα.

· Όταν τα χρειάζεσαι θα σε φυλακίσουν μέσα σε μια ζεστή αγκαλιά.

· Όταν είσαι λυπημένη θα σου ανασηκώσουν τα χείλη σου για να σου υπενθυμίσουν πόσο σου πάει να χαμογελάς.

· Όταν αποκοιμηθείς θα σε σκεπάσουν αθόρυβα για να μην κρυώσεις.

· Όταν θες να νιώσεις ασφάλεια και σιγουριά θα σου χαϊδέψουν τα μαλλιά.

· Όταν εσύ δεν μπορείς να πιάσεις κάτι για τον ένα ή τον άλλο λόγο, θα σου το φέρουν εκείνα.

· Όταν χρειάζεσαι υπεράσπιση θα παρέμβουν.

· Όταν περπατάς θα γυρέψουν τα δικά σου να σου τα σφίξουν από αγάπη.

· Ένα ζευγάρι χέρια που ποτέ δεν θα κουνηθούν γνέφωντας σου ένα παντοτινό αντίο, γιατί πολύ απλά χρειάζονται τα δικά σου για να υπάρχουν.

Σας εύχομαι ολόψυχα όλες να βρείτε εκείνα τα χέρια που θα ταιριάξουν ακριβώς πάνω στα δικά σας, και θα τα νιώθεται σαν να είναι τα δικά σας!